
واردات از چین برای بسیاری از بازرگانان ایرانی یکی از مسیرهای اصلی تأمین کالا، مواد اولیه و تجهیزات است، اما سودآوری فقط به خرید ارزان از چین بستگی ندارد. انتخاب کالای مناسب، بررسی مجوزها، پیدا کردن تأمین کننده معتبر، محاسبه هزینه نهایی، پرداخت امن، حمل و ترخیص همگی روی نتیجه معامله اثر می گذارند.
اگر قصد دارید برای اولین بار از چین کالا وارد کنید، بهتر است قبل از هر پرداختی مسیر قانونی و هزینه تمام شده را مشخص کنید. اشتباه در HS Code، خرید کالای نیازمند مجوز یا انتخاب روش حمل نامناسب می تواند حاشیه سود را کاهش دهد.
راهنمای سریع: برای واردات از چین به ایران معمولا باید کالا و بازار هدف را بررسی کنید، کد تعرفه و شرایط ورود کالا را مشخص کنید، تأمین کننده معتبر پیدا کنید، پروفرما بگیرید، ثبت سفارش و مجوزهای لازم را انجام دهید، هزینه کالا را پرداخت کنید، محموله را بازرسی و حمل کنید و در نهایت مراحل گمرکی و ترخیص را انجام دهید.
مسیر واردات از چین را می توان به سه بخش اصلی تقسیم کرد:
در واردات تجاری، قبل از سفارش قطعی بررسی کنید که کالا در گروه مجاز، مشروط یا ممنوع قرار می گیرد و آیا برای ورود آن مجوز خاصی لازم است یا خیر. همچنین وضعیت کارت بازرگانی، حوزه فعالیت و الزامات سامانه جامع تجارت باید پیش از شروع معامله بررسی شود.
قوانین واردات ممکن است بر اساس نوع کالا و بخشنامه های جدید تغییر کنند، بنابراین یک نسخه ثابت برای همه کالاها وجود ندارد.
اولین سؤال این نیست که این کالا در چین چقدر ارزان است؟، بلکه باید بدانید آیا واردات آن به ایران امکان پذیر است یا خیر.
برخی کالاها آزادتر وارد می شوند، برخی نیازمند مجوز سازمان هایی مانند استاندارد، غذا و دارو یا سایر دستگاه های مرتبط هستند و ورود بعضی گروه ها نیز ممکن است محدود یا ممنوع باشد.
بهتر است قبل از پرداخت بیعانه به فروشنده چینی وضعیت کالا را بررسی کنید.
HS Code یا کد تعرفه گمرکی شناسه ای برای طبقه بندی کالا در تجارت بین المللی است. انتخاب صحیح آن روی موارد زیر اثر می گذارد:
یکی از اشتباهات رایج واردکنندگان تازه کار این است که فقط به کدی که فروشنده چینی روی اسناد درج کرده اعتماد می کنند. بهتر است کد کالا را متناسب با مشخصات فنی و مقررات ایران نیز بررسی کنید.
برای واردات تجاری، کارت بازرگانی و ثبت اطلاعات در سامانه های مربوط اهمیت دارد. علاوه بر آن، بسته به نوع کالا ممکن است مجوزهای تخصصی دیگری نیز لازم باشد.
مثلا شرایط واردات مواد غذایی، تجهیزات پزشکی، لوازم برقی یا کالاهای مشمول استاندارد با یک کالای عمومی یکسان نیست.
بنابراین قبل از سفارش، این سه سؤال را پاسخ دهید:
❓واردات این کالا مجاز است؟
❓چه مجوزهایی برای آن لازم است؟
❓هزینه واقعی ورود و ترخیص آن چقدر خواهد بود؟
اگر پاسخ این سه سؤال روشن نباشد، هنوز زمان مناسبی برای پرداخت به تأمین کننده نیست.
بعد از بررسی شرایط قانونی کالا، باید وارد مرحله اجرایی شوید. ترتیب مراحل اهمیت زیادی دارد، زیرا پرداخت زودهنگام یا سفارش کالا قبل از بررسی مجوزها می تواند سرمایه شما را برای مدت طولانی درگیر کند.

قبل از جستجوی فروشنده در چین، ابتدا بازار داخل ایران را بررسی کنید. پایین بودن قیمت یک کالا در چین به تنهایی نشانه سودآور بودن واردات آن نیست.
برای انتخاب کالا این موارد را بررسی کنید:
برای مثال، کالایی با قیمت خرید پایین اما وزن و حجم زیاد ممکن است بعد از اضافه شدن هزینه حمل، انبارداری و ترخیص دیگر حاشیه سود مناسبی نداشته باشد.
به همین دلیل بهتر است قبل از خرید، هزینه تمام شده هر واحد کالا در ایران را تخمین بزنید.
پس از انتخاب کالا می توانید جستجوی فروشنده یا کارخانه را شروع کنید. پلتفرم هایی مانند علی بابا چین و 1688 از گزینه های شناخته شده برای پیدا کردن تأمین کننده هستند، اما حضور یک شرکت در این سایت ها به تنهایی تضمین کننده اعتبار آن نیست.
هنگام بررسی فروشنده به موارد زیر توجه کنید:
اگر قصد خرید از Alibaba را دارید، قبل از نهایی کردن سفارش می توانید راهنمای خرید از علی بابا چین را نیز بررسی کنید تا با مراحل انتخاب فروشنده و سفارش کالا آشنا شوید.
یکی از بهترین روش های کاهش ریسک، دریافت نمونه پیش از ثبت سفارش عمده است.
نمونه به شما اجازه می دهد کیفیت واقعی محصول، بسته بندی، رنگ، ابعاد، متریال و عملکرد آن را بررسی کنید. تصاویر محصول یا حتی ویدئوهای کارخانه همیشه برای ارزیابی دقیق کیفیت کافی نیستند.
در سفارش های اختصاصی، نمونه اهمیت بیشتری دارد، مخصوصا زمانی که قرار است:
هزینه نمونه و ارسال آن ممکن است نسبت به قیمت خود کالا بالا به نظر برسد، اما معمولا بسیار کمتر از ضرر دریافت یک محموله عمده با کیفیت نامناسب است.

پس از تأیید کالا باید از فروشنده Proforma Invoice یا پیش فاکتور دریافت کنید.
پروفرما بهتر است اطلاعات مهم معامله را شفاف مشخص کند، از جمله:
اصطلاحاتی مانند EXW، FOB و CIF می توانند مسئولیت فروشنده و خریدار را در بخش های مختلف حمل تغییر دهند. بنابراین فقط قیمت نهایی فروشنده را مقایسه نکنید، شرایط تحویل را نیز در نظر بگیرید.
ممکن است قیمت FOB یک تأمین کننده کمی بیشتر باشد، اما در محاسبه نهایی گزینه مناسب تری نسبت به یک پیشنهاد ارزان تر با شرایط EXW باشد.
پس از نهایی شدن پیش فاکتور و قبل از ورود کالا به فرآیند حمل، مراحل قانونی ثبت سفارش و دریافت مجوزهای مربوط باید انجام شود.
نوع مدارک و مجوزها به مشخصات کالا بستگی دارد، بنابراین نباید یک نسخه ثابت را برای تمام کالاهای وارداتی در نظر گرفت.
در این مرحله اطلاعات پروفرما، مشخصات کالا، HS Code، تعداد، ارزش کالا، کشور مبدأ و سایر جزئیات باید با اسناد بعدی معامله هماهنگ باشند.
هرگونه اختلاف جدی بین اطلاعات ثبت شده و اسناد حمل می تواند در مراحل بعدی باعث تأخیر یا ایجاد مشکل در ترخیص شود.
بعد از تأیید پروفرما و انجام مراحل لازم، نوبت به پرداخت وجه به تأمین کننده می رسد. بسیاری از فروشندگان چینی پرداخت را با یوان، حواله علی پی، دلار یا روش های بین المللی مشخص دریافت می کنند و انتخاب روش پرداخت باید با توجه به مبلغ معامله، اعتبار فروشنده و شرایط قرارداد انجام شود.
قبل از انتقال وجه، این موارد را دوباره بررسی کنید:
در سفارش های عمده معمولا بهتر است تمام مبلغ قبل از تولید یا بازرسی پرداخت نشود و شرایط پرداخت بر اساس توافق با فروشنده تعیین شود.
اگر مبلغ معامله به یوان تعیین شده است، بررسی قیمت یوان چین پیش از انتقال وجه می تواند به محاسبه دقیق تر هزینه خرید کمک کند. همچنین برای انتقال وجه به فروشنده می توانید روش های مختلف حواله یوان به چین را بررسی کنید.
نکته: قیمت خرید درج شده در پروفرما تنها بخشی از هزینه واردات است. هنگام محاسبه بودجه، کارمزد انتقال ارز، حمل، بیمه، حقوق ورودی، انبارداری و هزینه ترخیص را نیز در نظر بگیرید.
پس از تولید سفارش و پیش از ارسال، بازرسی کالا می تواند ریسک دریافت محصول معیوب یا متفاوت با نمونه اولیه را کاهش دهد.
نوع بازرسی به ارزش سفارش و حساسیت کالا بستگی دارد. در یک بررسی معمول می توان مواردی مانند تعداد کالا، ابعاد، وزن، کیفیت ظاهری، عملکرد، بسته بندی و مشخصات سفارش را کنترل کرد.
برای سفارش های دارای برند اختصاصی نیز بهتر است مواردی مانند چاپ لوگو، لیبل، رنگ، بارکد و بسته بندی نهایی پیش از خروج کالا از کارخانه بررسی شوند.
در صورتی که مشکل قبل از حمل شناسایی شود، مذاکره و اصلاح آن معمولا بسیار ساده تر از زمانی است که محموله وارد ایران شده باشد.

روش حمل باید بر اساس وزن، حجم، ارزش کالا و سرعت موردنیاز انتخاب شود. ارزان ترین روش همیشه بهترین گزینه نیست، زیرا زمان تحویل و هزینه خواب سرمایه نیز می تواند روی سود نهایی تأثیر بگذارد.
حمل دریایی معمولا برای محموله های حجیم و سفارش های عمده مناسب تر است. کالا می تواند به صورت کانتینر کامل یا خرده بار ارسال شود.
مزایا:
معایب:
برای کالاهای سبک، ارزشمند یا سفارش هایی که باید سریع تر به ایران برسند، حمل هوایی می تواند گزینه مناسب تری باشد.
مزایا:
معایب:
انتخاب روش حمل به شرایط سفارش بستگی دارد.
| شرایط محموله | گزینه معمولا مناسب تر |
| کالای حجیم و سنگین | حمل دریایی |
| سفارش عمده | حمل دریایی |
| کالای سبک و گران قیمت | حمل هوایی |
| سفارش فوری | حمل هوایی |
| نمونه کالا | حمل هوایی یا اکسپرس |
قبل از انتخاب نهایی، هزینه حمل را به هزینه هر واحد محصول تبدیل کنید. ممکن است روشی که در ظاهر گران تر است، به دلیل سرعت بیشتر و کاهش هزینه های جانبی در یک معامله خاص منطقی تر باشد.
بعد از رسیدن محموله به ایران، فرآیند گمرکی آغاز می شود. در این مرحله اطلاعات کالا باید بر اساس اسناد واقعی معامله اظهار شود و مشخصات مهمی مانند نوع کالا، ارزش، تعداد، وزن، کشور مبدأ و کد تعرفه با مدارک خرید و حمل هماهنگ باشند.
اظهار کالا یکی از مراحل اصلی ترخیص است و فرآیندهایی مانند بررسی اسناد، ارزیابی کالا، کنترل مجوزها و پرداخت حقوق ورودی پس از آن انجام می شود.
به طور کلی مسیر ترخیص می تواند شامل این مراحل باشد:
📌دریافت اسناد حمل و قبض انبار
📌آماده سازی اطلاعات و مدارک کالا
📌تنظیم و ثبت اظهارنامه گمرکی
📌تعیین مسیر و بررسی اسناد یا کالا
📌ارائه مجوزهای موردنیاز
📌بررسی ارزش و تعرفه کالا
📌پرداخت هزینه ها و حقوق ورودی مربوط
📌انجام مراحل نهایی و دریافت مجوز خروج
جزئیات این فرآیند برای همه کالاها یکسان نیست. نوع کالا، HS Code، ارزش محموله و مجوزهای قانونی می توانند مسیر ترخیص را تغییر دهند.
نکته مهم: اطلاعات پروفرما، ثبت سفارش، بارنامه و اظهار گمرکی باید تا حد امکان با یکدیگر منطبق باشند. اختلاف در شرح، تعداد، ارزش یا مشخصات کالا ممکن است باعث بررسی بیشتر و افزایش زمان ترخیص شود.
مدارک موردنیاز بسته به کالا و روش حمل متفاوت است، اما در یک واردات تجاری معمولا اسناد مربوط به خرید، حمل، ثبت سفارش و مجوزهای کالا اهمیت دارند.
از جمله مدارکی که ممکن است در طول فرآیند نیاز داشته باشید:
بهتر است مدارک را قبل از حرکت محموله از چین بررسی کنید. پیدا کردن مغایرت زمانی که کالا هنوز نزد فروشنده است معمولا ساده تر از اصلاح اسناد بعد از رسیدن محموله خواهد بود.
برای محاسبه سود، نباید فقط قیمت خرید کالا در چین را در نظر بگیرید. معیار مهم تر، هزینه تمام شده کالا پس از رسیدن به ایران است.
به صورت ساده می توان هزینه واردات را این طور در نظر گرفت:
قیمت خرید کالا + هزینه انتقال وجه + حمل + بیمه + هزینه های گمرکی + انبارداری و ترخیص + سایر هزینه های جانبی = هزینه تمام شده واردات
اولین بخش، مبلغی است که طبق پروفرما به فروشنده پرداخت می کنید. مقدار سفارش یا MOQ، نوع بسته بندی، کیفیت، سفارشی سازی و شرایط تحویل می تواند قیمت نهایی را تغییر دهد.
اگر معامله با یوان انجام می شود، نوسان قیمت یوان نیز مستقیما روی هزینه خرید شما اثر می گذارد.
هزینه حمل به عوامل متعددی بستگی دارد:
به همین دلیل درج یک قیمت ثابت برای هزینه حمل از چین می تواند گمراه کننده باشد. بهتر است پس از مشخص شدن وزن، حجم و مبدأ کالا استعلام واقعی بگیرید.
تعرفه یکسانی برای تمام کالاهای وارداتی وجود ندارد. HS Code و مقررات مربوط به همان کالا در تعیین هزینه های گمرکی نقش اساسی دارند.
به همین دلیل دو محصول با قیمت خرید مشابه ممکن است در نهایت هزینه واردات کاملا متفاوتی داشته باشند.
بعضی واردکنندگان تازه کار هزینه هایی را که خارج از قیمت خرید و حمل هستند دست کم می گیرند. بسته به نوع محموله ممکن است با هزینه هایی مانند:
مواجه شوید.
بنابراین قبل از سفارش عمده، یک فایل هزینه برای کل معامله تهیه کنید و سپس هزینه تمام شده هر واحد محصول را محاسبه کنید. این عدد معیار بسیار دقیق تری برای تصمیم گیری درباره سودآوری واردات از چین است.
برای واردات از چین نمی توان یک عدد ثابت به عنوان حداقل سرمایه تعیین کرد، زیرا سرمایه لازم به نوع کالا، مقدار سفارش، روش حمل، تعرفه، مجوزها و شرایط پرداخت بستگی دارد.
ممکن است یک واردکننده با سفارش نمونه یا یک محموله کوچک شروع کند، در حالی که واردات یک کالای حجیم یا تخصصی به سرمایه بسیار بیشتری نیاز داشته باشد.
برای برآورد اولیه، سرمایه موردنیاز را فقط بر اساس قیمت خرید کالا محاسبه نکنید. بهتر است این موارد را نیز در بودجه لحاظ کنید:
اگر برای اولین بار واردات انجام می دهید، شروع با سفارش کنترل شده می تواند ریسک تصمیم اشتباه درباره کالا یا تأمین کننده را کاهش دهد.
عبارت پرسودترین کالای وارداتی از چین جستجوی زیادی دارد، اما سود واقعی هر کالا به شرایط بازار در زمان خرید بستگی دارد. به همین دلیل بهتر است به جای دنبال کردن فهرست های ثابت، خود کالا را با چند معیار ارزیابی کنید.
یک کالای مناسب برای واردات معمولا ویژگی هایی مانند این موارد دارد:
گروه هایی مانند لوازم جانبی دیجیتال، قطعات، تجهیزات صنعتی، ابزار، لوازم خانه و برخی محصولات مصرفی از دسته هایی هستند که بسیاری از واردکنندگان بررسی می کنند، اما این موضوع به معنی سودآور بودن همه کالاهای موجود در این گروه ها نیست.
به جای توجه صرف به اختلاف قیمت چین و ایران، این سؤال را مطرح کنید:
قیمت فروش احتمالی در ایران - هزینه تمام شده واردات - هزینه فروش = سود واقعی
اگر تنها مزیت یک کالا قیمت خیلی پایین در چین باشد، هنوز دلیل کافی برای واردات آن ندارید.
واردات می تواند سودآور باشد، اما بدون مدیریت ریسک ممکن است هزینه های پیش بینی نشده ایجاد کند.
⛔️انتخاب فروشنده نامعتبر: پرداخت به شرکتی که اطلاعات آن به درستی بررسی نشده یکی از مهم ترین ریسک هاست. مشخصات شرکت، سابقه فعالیت، نمونه محصول و شرایط پرداخت را قبل از سفارش عمده بررسی کنید.
⛔️تفاوت کیفیت نمونه با سفارش نهایی: ممکن است نمونه اولیه کیفیت مناسبی داشته باشد اما کیفیت تولید انبوه متفاوت باشد. ثبت مشخصات فنی در قرارداد و بازرسی قبل از حمل می تواند این ریسک را کاهش دهد.
⛔️اشتباه در تعرفه یا مجوز کالا: انتخاب نادرست HS Code یا بررسی نکردن مجوزها ممکن است فرآیند ترخیص را طولانی کند یا هزینه نهایی را تغییر دهد.
⛔️نوسان نرخ ارز: اگر بین دریافت پروفرما، پرداخت و تسویه فاصله زمانی وجود داشته باشد، تغییر نرخ یوان یا ارز معامله می تواند هزینه خرید را افزایش دهد. به همین دلیل بهتر است قبل از پرداخت، نرخ روز یوان چین و هزینه انتقال وجه را بررسی کنید.
⛔️هزینه های پیش بینی نشده: انبارداری، تغییر برنامه حمل، تأخیر در دریافت اسناد یا هزینه های محلی می توانند بودجه معامله را تغییر دهند. قرار دادن یک حاشیه اطمینان در محاسبات مالی تصمیم منطقی تری است.
قبل از پرداخت نهایی، این موارد را یک بار مرور کنید:
اگر چند مورد از این فهرست هنوز نامشخص است، بهتر است قبل از افزایش حجم سفارش همان بخش را تکمیل کنید.
بعد از تأیید پروفرما، روش پرداخت باید متناسب با مبلغ معامله، ارز فاکتور، شرایط فروشنده و سطح اعتماد بین دو طرف انتخاب شود. برای بسیاری از معاملات با چین، پرداخت می تواند به یوان یا ارز توافق شده انجام شود و قبل از انتقال وجه باید نام گیرنده و اطلاعات حساب با اطلاعات رسمی فروشنده تطبیق داده شود.
اگر فروشنده مبلغ را به یوان اعلام کرده است، بهتر است پیش از پرداخت قیمت یوان چین را بررسی کنید و کارمزد انتقال را هم در هزینه نهایی واردات لحاظ کنید.
حواله یوان یکی از روش هایی است که واردکنندگان برای پرداخت هزینه کالا یا خدمات به چین بررسی می کنند. قبل از انتقال وجه، از فروشنده بخواهید اطلاعات دریافت را مکتوب ارسال کند و مشخص کنید پرداخت به حساب شرکتی انجام می شود یا حساب دیگری که معرفی شده است.
برای کاهش ریسک:
برای بررسی روش های انتقال وجه و خرید یوان آنلاین میتوانید از خدمات ایزی دکس استفاده کنید و نرخ روز یوان را قبل از نهایی کردن پرداخت مقایسه کنید.
اگر خرید از پلتفرم هایی مانند Alibaba انجام می شود، شرایط پرداخت همان سفارش را بررسی کنید و بدون بررسی کافی، وجه را خارج از مسیر توافق شده منتقل نکنید. در برخی پرداخت ها نیز ممکن است Alipay مطرح باشد، اما روش مناسب به نوع معامله و حساب دریافت کننده بستگی دارد.
اگر قصد خرید از پلتفرم های چینی دارید، هم حواله های بانکی و هم حواله از طریق علی پی را میتوانید از طریق ایزی دکس انجام دهید.
آخرین اخبار و اطلاعیه ها را در این بخش بخوانید.
آموزش های مربوط به سیستم های پرداخت بین المللی را در این بخش مطالعه کنید.
در این بخش میتوانید به آموزش های جامع استفاده از خدمات ایزی دکس دسترسی داشته باشید.
دسترسی به محتوای آموزشی گام به گام و تصویری در این بخش امکان پذیر است.
در این بخش میتوانید در رابطه با امور مالی و اقتصادی در ترکیه اطلاعات کاملی کسب کنید.
مقالات و راهنماییهای تخصصی درباره طلا؛ از مبانی اولیه تا نکات پیشرفته برای سرمایهگذاری و شناخت بازار طلا.
در این بخش میتوانید در رابطه با امور مالی و اقتصادی در امارات اطلاعات کاملی کسب کنید.
مقالات و راهنماییهای تخصصی درباره نقره؛ از مبانی اولیه تا نکات پیشرفته برای سرمایهگذاری و شناخت بازار نقره.